مجموع پول چیست؟

مجموع پول‌ها یا معیارهای پولی (Monetary Aggregates) اندازه‌گیری‌های مختلفی از عرضه پول در یک اقتصاد هستند. در ایالات متحده، این معیارها برای ارزیابی سلامت و ثبات اقتصادی کشور استفاده می‌شوند. علاوه بر این، فدرال رزرو (Federal Reserve) از آن‌ها برای اجرای سیاست‌های پولی خود استفاده می‌کند.

در ایالات متحده، مجموع پول‌ها به صورت زیر برچسب‌گذاری می‌شوند:

• M0: اسکناس و سکه در گردش، به علاوه ذخایر بانکی نگهداری‌شده توسط بانک مرکزی؛ این معیار به عنوان پایه پولی (monetary base) نیز شناخته می‌شود.
• M1: ارز در دسترس عموم و سپرده‌های تراکنشی (مانند موجودی حساب‌های جاری) در مؤسسات سپرده‌گذاری ایالات متحده و شعب بانک‌های خارجی فعال در ایالات متحده، به علاوه چک‌های مسافرتی.
• M2: شامل تمام اجزای M1، به علاوه سهام بازار پول و سپرده‌های پس‌انداز (در مبالغ کمتر از ۱۰۰,۰۰۰ دلار).
• M3 (معیار قدیمی): شامل تمام اجزای M2، به علاوه سپرده‌های زمانی بزرگ بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دلار، صندوق‌های بازار پول نهادی، قراردادهای بازخرید (repo agreements) و دارایی‌های نقدی بزرگ. این معیار از سال ۲۰۰۶ توسط فدرال رزرو ردیابی نمی‌شود، اما برخی تحلیلگران همچنان آن را محاسبه می‌کنند.

نکات کلیدی

• مجموع پول یک روش رسمی برای محاسبه پول، مانند پول نقد یا صندوق‌های بازار پول، است.
• مجموع پول‌ها معیارهای عرضه پول در یک اقتصاد ملی هستند.
• پایه پولی یک معیار پولی است که شامل کل عرضه ارز در گردش به علاوه بخشی از ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی است.
• فدرال رزرو از مجموع پول‌ها به عنوان معیاری برای تأثیر عملیات بازار باز بر اقتصاد استفاده می‌کند.

درک مجموع پول‌ها

پایه پولی یا M0 یک معیار پولی است که به طور گسترده مشاهده نمی‌شود اما با عرضه پول تفاوت دارد و با این حال بسیار مهم است.

این معیار شامل کل عرضه ارز در گردش به علاوه بخشی از ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی است. این گاهی به عنوان پول با قدرت بالا (High-Powered Money یا HPM) شناخته می‌شود، زیرا می‌تواند از طریق فرآیند بانکداری ذخیره کسری (fractional reserve banking) چند برابر شود.

M1 یک معیار محدود از عرضه پول است که شامل ارز فیزیکی، سپرده‌های تقاضا، چک‌های مسافرتی و سایر سپرده‌های قابل برداشت است.

M2 محاسبه‌ای از عرضه پول است که شامل تمام اجزای M1 به علاوه «پول نزدیک» (near money) می‌شود. پول نزدیک به سپرده‌های پس‌انداز، اوراق بهادار بازار پول، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و سایر سپرده‌های زمانی اشاره دارد.

این دارایی‌ها نسبت به M1 نقدشوندگی کمتری دارند و به عنوان وسیله مبادله مناسب نیستند، اما می‌توانند به سرعت به پول نقد یا سپرده‌های جاری تبدیل شوند.

کاربرد آن‌ها

فدرال رزرو از مجموع پول‌ها به عنوان معیاری برای چگونگی تأثیر عملیات بازار باز، مانند خرید و فروش اوراق خزانه یا تغییر نرخ تنزیل، بر اقتصاد استفاده می‌کند.

سرمایه‌گذاران و اقتصاددانان این معیارها را به دقت مشاهده می‌کنند تا اقداماتی که فدرال رزرو ممکن است انجام دهد را پیش‌بینی کنند. همچنین به این دلیل آن‌ها را رصد می‌کنند که تصویر دقیق‌تری از اندازه واقعی عرضه پول فعال یک کشور ارائه می‌دهند.

با بررسی گزارش‌های هفتگی داده‌های M1 و M2، سرمایه‌گذاران می‌توانند نرخ تغییر معیارهای پولی و سرعت گردش پول (monetary velocity) را به طور کلی اندازه‌گیری کنند. این دانش ممکن است ایده‌ای درباره این که آیا فدرال رزرو ممکن است نرخ‌های بهره را افزایش یا کاهش دهد، ارائه دهد.

۵.۷۲۵ تریلیون دلار اندازه پایه پولی ایالات متحده تا می ۲۰۲۴.

تأثیر مجموع پول‌ها

مطالعه مجموع پول‌ها می‌تواند اطلاعات قابل‌توجهی درباره ثبات مالی و سلامت کلی یک کشور ایجاد کند. برای مثال، معیارهای پولی که بیش از حد سریع رشد می‌کنند ممکن است نگرانی‌هایی درباره افزایش تورم ایجاد کنند.

اگر مقدار پول در گردش بیشتر از آنچه برای پرداخت همان مقدار کالاها و خدمات نیاز است باشد، قیمت‌ها احتمالاً افزایش می‌یابد. اگر تورم به طور قابل‌توجهی افزایش یابد، گروه‌های بانک مرکزی ممکن است مجبور شوند نرخ‌های بهره را افزایش دهند یا رشد عرضه پول را متوقف کنند.

برای دهه‌ها، معیارهای پولی برای درک اقتصاد یک کشور ضروری بودند و در تعیین سیاست‌های بانک مرکزی به طور کلی نقش کلیدی داشتند. چند دهه گذشته نشان داده است که ارتباط کمتری بین نوسانات در عرضه پول و معیارهای مهم مانند تورم، تولید ناخالص داخلی (GDP) و بیکاری وجود دارد.

مقدار پولی که فدرال رزرو به اقتصاد تزریق می‌کند، شاخص روشنی از سیاست پولی بانک مرکزی است. وقتی با رشد GDP مقایسه شود، M2 همچنان یک شاخص مفید برای تورم بالقوه است.

مهم عرضه پول M2 از ۲۱.۷ تریلیون دلار در جولای ۲۰۲۲ به ۲۰.۸ تریلیون دلار در می ۲۰۲۳، ۴.۱ درصد کاهش یافت. در فوریه ۲۰۲۴، این مقدار به ۲۰.۷۵ تریلیون دلار کاهش یافت.

مثال

از سال ۲۰۲۲، عرضه پول ایالات متحده کاهش بیشتری نسبت به هر زمان دیگری از جنگ جهانی دوم تجربه کرده است.

کاهش‌های در عرضه پول رایج نیستند. هنگامی که رخ می‌دهند، می‌توانند نشانه‌ای از مشکلات آینده مرتبط با رشد اقتصادی، اشتغال و تورم باشند.

در واقع، M2 که رشد نمی‌کند می‌تواند نشانه‌ای از رکود اقتصادی، افزایش بیکاری و کاهش تورم باشد. با این حال، رشد GDP در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۳ به ۳.۲ درصد افزایش یافت، که از انتظارات فراتر رفت. این خبر برای اقتصاد توسط دولت بایدن به عنوان خبر خوبی تلقی شد.

چرا معیارهای پولی مهم هستند؟

آن‌ها برای فدرال رزرو، سیاست‌گذاران، اقتصاددانان و سرمایه‌گذاران مهم هستند، زیرا می‌توانند پتانسیل کند شدن رشد اقتصادی، تورم، کاهش تورم، بیکاری و رکود را نشان دهند.

فدرال رزرو از چه زمانی شروع به گزارش داده‌های ماهانه در مورد معیارهای پولی کرد؟

در سال ۱۹۴۴، فدرال رزرو شروع به انتشار گزارش‌های ماهانه در مورد چیزی کرد که بعداً به M1 تبدیل شد. سال‌ها بعد، در سال ۱۹۷۱، گزارش‌های ماهانه برای دو معیار اضافی، به نام‌های M2 و M3، اضافه شد.

داده‌های معیارهای پولی خود را از کجا پیدا کنیم؟

فدرال رزرو گزارش معیارهای عرضه پول—انتشار H.6 را در چهارمین سه‌شنبه هر ماه منتشر می‌کند. این گزارش جدیدترین و گذشته ارقام برای پایه پولی، M1 و M2 را نشان می‌دهد.

نتیجه‌گیری

معیارهای پولی اندازه‌گیری‌های عرضه پول یک کشور هستند. در ایالات متحده، معیارهای پولی مورد مطالعه پایه پولی (یا M0)، M1 و M2 هستند.

معیارهای پولی می‌توانند بینشی در مورد سلامت اقتصادی و رفاه یک کشور و ثبات بازارهای مالی آن ارائه دهند.